امامزاده جعفر (ع) یزد

خبرنامه دانشجویان ایران: خاک یزد همچون سایر نقاط پهناور میهن اسلامی انسانهایی از نسل پاک ائمه معصومین (ع) را در بر گرفته و امامزاده هایی را در خود جای داده که آنگونه که باید معرفی نشده اند و تقریبا همه آنها در گمنامی به سر می برند.

به گزارش مهر، باور و اعتقادات قلبی مردم یزد به این امامزاده ها تحسین برانگیز و در بسیاری مواقع حیرت برانگیز است اما در خارج از مرزهای استان یزد کمتر کسی از وجود امامزاده هایی همچون سیدجعفر محمد، امامزاده جعفر، امامزاده سید نورالدین و آستانه مبارک برادر امام رضا (ع) در طبس مطلع است.
امامزاده های معروف و دارای شجره نامه های موثق در یزد کم نیستند و در همه شهرستانهای استان حداقل یک امامزاده به ویژه از نوادگان امام صادق (ع) وجود دارد و برخی شهرستانها از وجود نورانی چندین امامزاده بهره مند هستند.
نمای بیرونی امامزاده جعفر (ع)
این امر نه تنها سعادتی بس عظیم برای مردم یزد است بلکه می تواند به عنوان یک جاذبه گردشگری مذهبی مدنظر قرار گیرد اما این امر از سوی متولیان امر مورد غفلت قرار گرفته است.
در کنار اهمیت وجود مزار پاک و مطهر نوادگان ائمه معصومین (ع)، معماریهای بسیاری از امامزاده ها در نوع خود بی نظیر است و این دو در کنار هم می تواند سالانه هزاران گردشگر را به سوی خود جذب کند اما این مهم از دید مردم و مسئولان مغفول مانده است.
بارگاه منور امامزاده جعفر (ع) یزد
یزد همیشه با مسجد جامع، مجموعه امیرچقماق، بادگیرها و قناتهایش شناخته شده در حالی که امامزادگان مبارکی در این استان قرار دارند از جمله آستان مقدس برادر امام رضا (ع) در جاده طبس که می تواند یزد را همچون شیراز که آرامگاه شاهچراغ است، از این لحاظ شهرت جهانی ببخشد.
در این گزارش چند مورد از امامزاده های یزد معرفی شده تا شاید از این طریق بتوان گامی در راه توسعه گردشگری مذهبی برداشته شود.
امامزاده جعفر (ع) یزد
در مرکز شهر یزد، خیابان و محله ای بنام مبارک حضرت امامزاده جعفر (ع) متبرک شده است که این امامزاده ابوجعفر محمدبن علی ملقب به قاسم است که در میان عامه مردم به امامزاده جعفر (ع) مشهور است.
این امامزاده واجب التعظیم از نوادگان علی عریضی، کوچکترین فرزند امام صادق (ع) است و سلسله و نسب او ابوجعفر محمدبن علی بن عبدالله بن احمد الشعرانی بن علی العریضی بن الامام جعفر صادق (ع) است.
وی در حدود سال 350 هجری قمری متولد شده و در دوره خلافت بنی عباس و حکومت آل بویه می زیسته است.
در سال 380 هجری قمری به دلیل فشار خلفای عباسی به ویژه متوکل از بغداد به قصد خراسان هجرت کرد و وقتی به یزد رسید به خاطر تمام شدن زاد و توشه، بدون ‌آنکه خود را معرفی کند، در یک آهنگری مشغول به کار شد و به زندگی مخفیانه خود ادامه داد.
 
 
 
  
نویسنده : ن.غ ; ساعت ۱۱:٥٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۳ مهر ،۱۳٩٠